| Zamek Książ |
 Zamek Książ znajduje się w granicach Wałbrzycha na terenie Książańskiego Parku Krajobrazowego. Jest jednym z elementów Szlaku Zamków Piastowskich. Książ to trzeci co do wielkości zamek w Polsce (po zamku w Malborku i Zamku Królewskim na Wawelu). Wznosi się na skalnym cyplu nad wąwozem, którego dnem płynie Pełcznica.
Dzieje zamku (Fürstenberg), sięgają końca XIII w. Wybudowano go w latach 1288-1292 na zlecenie Bolka I Surowego, na miejscu dawnego grodu obronnego, zniszczonego przez Przemysława II. Książ był główną siedzibę księcia i wraz z zamkami w Chocianowie, Chojnowie, Kamiennej Górze, Rogowcu i Wleniu stanowił system obronny księstwa świdnickiego. W XIV w. zamek przeszedł pod rządy Korony Czeskiej , był własnością prywatną aż do początku XVI w. W roku 1509 zamek przejął Konrad I von Hoberg (Hochberg), którego ród władał warownią aż do 1939 roku. Przebudowano wówczas budowlę i zmieniono jej otoczenie. Z tego okresu pochodzi dzisiejsza sylwetka zamku i jego okolic. W okresie baroku zlikwidowano umocnienia obronne, wytyczono zamkowe ogrody w stylu francuskim, a Książ stał się magnacką rezydencją. W latach 1718-34 dobudowano ryzalit z salą balową (Sala Maksymiliana), zajmującą dwie kondygnacje, budynek bramny z dwiema wieżami i dwie parterowe oficyny. W 1706 roku Jan Henryk I otrzymał tytuł dziedzicznego hrabiego, a po 1772 r. majątek nie podlegał już podziałowi i był dziedziczony wyłącznie przez najstarszego wiekiem męskiego potomka. Podczas ostatniej rozbudowy zamku (1908-23) wybudowano potężne skrzydło od strony zachodniej, z dwiema cylindrycznymi wieżami. Fasadę wyłożono czerwonym piaskowcem dolnośląskim. Od tego czasu budowla zupełnie zmieniła swój wygląd. Na początku XX w. zamek zaczął tracić swoje znaczenie. Było to związane zarówno z trudnościami finansowymi i problemami rodzinnymi (rozwód księżnej Daisy z Janem Henrykiem XV w 1922 r. oraz samobójcza śmierć ich syna w 1936 r.). Dalszy upadek dawnej warowni rozpoczął się w okresie II wojny światowej, kiedy Niemcy zdewastowali pomieszczenia i wyposażenie zamku. Później obiekt przejęły wojska radzieckie, które dopełniły dzieła zniszczenia. Po wojnie zamek stał pusty aż do 1956 r., kiedy to rozpoczęto prace konserwatorskie. Zamek Książ to największy obiekt tego typu na Dolnym Śląsku i jeden z największych w Polsce . Jako jeden z niewielu przetrwał do drugiej wojny światowej, co zawdzięczamy rodzinie Hochbergów, władającej tym miejscem przez ponad 400 lat. Kilka lat temu przywrócono potomkowi władców zamku, Bolko von Hochbergowi z Monachium, symboliczny tytułu właściciela. Dziś zamek udostępniony jest zwiedzającym i cieszy się wielką popularnością.Można tu podziwiać m. in. słynną Salę Maksymiliana, ekspozycję porcelany oraz ogrody i tarasy z 27 fontannami. Z zamkowej wieży można podziwiać Przedgórze Sudeckie ze Ślężą oraz sporą część Sudetów. W parku wytyczono kilka szlaków spacerowych, które docierają np. do wąwozu Pełcznicy czy do Starego Książa. Obok zamku znajdują się dawne stajnie, słynące z hodowli koni rasy Śląskiej oraz dwustuletnia, kryta ujeżdżalnia, uznawana za jedną z najpiękniejszych w Europie.  Zamek Książ |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|