|
 Zamek Chojnik ( Chojnasty) to twierdza usytuowana w pobli¿u Jeleniej Góry-Sobieszowa, na szczycie góry Chojnik w Karkonoszach. Góra ta wznosi siê 627 metrów n.p.m., a od jej po³udniowo-wschodniej strony znajduje siê 150 metrowe urwisko opadaj±ce w dó³ do tzw. Piekielnej Doliny. Warownia znajduje siê na terenie rezerwatu przyrody, który jest enklaw± Karkonoskiego Parku Narodowego.W drugiej po³owie XIII wieku ksi±¿ê piastowski Boles³aw Rogatka wzniós³ na szczycie góry Chojnik dwór my¶liwski, który nastêpnie rozbudowa³ i umocni³ jego syn Bolko I Surowy.
Jednak dopiero Bolko II Ma³y, ostatni niezale¿ny ksi±¿ê piastowski na ¦l±sku, wybudowa³ tu kamienn± warowniê. W 1364 roku ksi±¿ê odda³ zamek pod zastaw Thimo von Colitzowi, który w tym samym roku, za kwotê 2 500 kop groszy praskich odsprzeda³ swoje prawa królowi Czech Karolowi Luksemburskiemu. Po nied³ugim czasie Bolko wykupi³ posiad³o¶æ od tego w³adcy. Po ¶mierci ksiêcia jego ¿ona, Agnieszka Habsburska, podarowa³a zamek Chojnik rycerzowi Gotsch Schaffowi, pó¼niejszemu za³o¿ycielowi jednego z najpotê¿niejszych rodów szlacheckich na ¦l±sku – Schaffgotschów.
Oko³o roku 1393 szlachcic ten rozpocz±³ budowê kaplicy zamkowej z czerwonego piaskowca, w formie wykuszu nad bram± wjazdow±. Budowa zakoñczy³a siê najprawdopodobniej w 1405 roku i nied³ugo potem rozpoczêto dalsz± rozbudowê twierdzy. Na pocz±tku XV wieku skutecznie odpierano w niej ataki husytów naje¿d¿aj±cych ¦l±sk.
W pierwszej po³owie XVI wieku Ulryk Schaffgotsch dokona³ kolejnej rozbudowy zamku, zwi±zanej z rozwijaj±c± siê technik± fortyfikacji. Podczas wojny trzydziestoletniej ziêæ ksiêcia piastowskiego - Hans Ulryk, by³ stronnikiem cesarza Ferdynanda II i s³u¿y³ w jego armii pod dowództwem Albrechta Wallensteina. Kiedy cesarz straci³ zaufanie do swojego genera³a, w 1634 Hans Ulryk jako jego podw³adny zosta³ aresztowany i rok pó¼niej, po oskar¿eniu o zdradê, ¶ciêty. Wszystkie dobra rodzinne Schaffgotschów skonfiskowano, a do koñca wojny zamek obsadza³y odzia³y cesarskie pod dowództwem genera³a Rudolfa Collerado, broni±ce twierdzê przed atakami Szwedów. Po zakoñczeniu dzia³añ wojennych, w roku 1649 syn Hansa Ulryka, Krzysztof Leopold, zosta³ mianowany przez cesarza Ferdynanda III Habsburga radc± ¶l±skiego urzêdu zwierzchniego i rok pó¼niej odzyska³ swoj± posiad³o¶æ na górze Chojnik. W 1662 Krzysztof Leopold uzyska³ tytu³ wêgierskiego barona.Najtragiczniejszym wydarzeniem w historii zamku okaza³a siê niszczycielska dzia³alno¶æ natury. Podczas burzy, która nawiedzi³a okolice Chojnika 31 sierpnia 1675, zamek trafi³o potê¿ne uderzenie pioruna i w twierdzy wybuch³ olbrzymi po¿ar. Ogieñ doszczêtnie strawi³ ca³e zabudowania, pozostawiaj±c jedynie zgliszcza. Nie podjêto siê ju¿ odbudowy i ruiny zamku opustosza³y.Dla wygody turystów, którzy czêsto odwiedzali pozosta³o¶ci warowni, w 1822 urz±dzono tam gospodê oraz bazê rzewodników górskich. Natomiast w roku 1860, w przebudowanej pó³nocnej bastei, otworzono schronisko turystyczne "Na Zamku Chojnik", które funkcjonuje do dzi¶. Dopiero w 1964 zamek zosta³ gruntownie wyremontowany.
Legenda o kasztelance Kunegundzie
Jedn± z najpopularniejszych legend zwi±zanych z Chojnikiem jest historia Kunegundy, córki kasztelana, który chc±c udowodniæ innym w³asn± odwagê postanowi³ objechaæ swój zamek konno, co skoñczy³o siê tragicznie. Kunegunda by³a atrakcyjn± kobiet± rozkapryszon± , butn±, nieczu³± na ludzk± krzywdê. By³a jednak bogata, no i wci±¿ piêkna, kandydatów do rêki wiêc nie brakowa³o. Przyjmowa³a ich wszystkich, stawiaj±c jeden warunek: maj± dokonaæ tego, czego nie uda³o siê jej ojcu - w pe³nym rynsztunku konno objechaæ mury zamku. Wielu puka³o siê w czo³o i odje¿d¿a³o, lecz równie wielu decydowa³o siê podj±æ niebezpieczne wyzwanie. Nie uda³o siê ¿adnemu. A¿ razu jednego przyby³ na Chojnik piêkny rycerz Adalbert z Turyngii, który tak siê kasztelance spodoba³, ¿e ta gotowa by³a zrezygnowaæ dla niego z warunku przej¶cia morderczej próby. Pomimo tej ³aski ambitny rycerz podj±³ wyzwanie; objecha³ warowniê, a jego rumak utrzyma³ go w siodle na urwistym szlaku. Kiedy Adalbert powróci³ tryumfalnie na dziedziniec, rozleg³y siê fanfary, za¶ szczê¶liwa panna wybieg³a powitaæ bohatera. Ten jednak o¶wiadczy³ , i¿ nie ma zamiaru wi±zaæ siê z kobiet±, przez któr± zginê³o tak wielu niewinnych m³odzieñców ,po czym wsiad³ na swego konia i odjecha³. Kunegunda nie mog±c znie¶æ hañbi±cego poni¿enia - rzuci³a siê z okna w przepa¶æ. W miejscu , w którym upad³a na ska³y , do dzi¶ widnieje ¶lad w kszta³cie wydatnych po¶ladków...  Zamek Chojnik zim± |
